منابع پایان نامه درمورد
استان مازندران، استان گلستان، رشد جمعیت، پوشش گیاهی پایان نامه ها

شدید رسوبات بادرفتی و نهشته هایی که به عوامل فرسایش حساسیت دارند، زمین هایی را به صورت تپه ماهوری ایجاد نموده است. (استانداری مازندران- معاونت برنامه ریزی، 2،1388)

3-6 آب و هوا و نقش آن در ژئومورفولوژی:
تأثیر شرایط آب و هوایی بر فیزیوگرافی و توپوگرافی استان مازندران بسیار مؤثر است، چرا که تغییرات توپوگرافی به خوبی آ ثار شرایط اقلیمی را در سیمای ناهموار یها نمایان می‌سازند. استان مازندران که جنوب دریای مازندر ان را احاطه نموده از شمال تحت تأ ثیر آب و هوای خشک صحرا ی قره قوم و سیبری و از باختر متأ ثر از آب و هوای مدی ترانه‌ای می‌باشد. در زمستان جهت جریانات اصلی باد با راستای شمال خاوری جنوب باختری با منشأ سیبری بوده و بارش برف را سبب می‌شود در حالی که در بهار و تابستان از جریانات دریای مازندران برخوردار می‌شوند، در نواحی دور از دریا به دلیل توپوگرافی بلند این جریانات قادر به نفوذ در ا ین بخش‌ها نیستند و در نتیجه میزان بارندگی در این فصول در ارتفاعات دور از دریا بسیار کم می‌باشد‌. بنابراین آب و هوای حوضه آبریز عموماً مدیترانه‌ای مرطوب تا نیمه مرطوب و اختلاف درجه حرارت سالانه و روزانه آن کم است، در حالی که در بخش‌های خاوری آب و هوا نیمه خشک تا خشک بوده و اختلاف درجه حرارت سالانه و روزانه آن افزایش می‌یابد.
نقش آب و هوا از طریق انعکاس پوشش گیاهی، نوع فرسایش و تشکیل خاک، در استان نمایان می‌شود‌. رطوبت یا خشکی محیط بر پوشش گیاهی اثر گذاشته و موجب گسترش یا کاهش آن می‌شود در نتیجه مناطقی با پوشش گیاهی انبوه یا فاقد پوشش برجای می‌گذارد‌. تابش مستقیم اشعه خورشید موجب گرم شدن و انبساط سنگ‌‌ها شده و کاهش درجه حرارت در شب نیز موجب انقباض این سنگ‌‌ها می‌گردد و تناوب این فرآیند در طی زمان، منجر به ترکیدن سنگ‌‌ها و از بین رفتن اتصالات آنها می‌شود‌. یخ زدگی آب درون سنگ‌های ترک دار، با افزایش حجم فوق العاده‌ای همراه است که در نهایت به از هم پاشیدگی سنگ و تبدیل آن به بلوک‌های مجزا منتهی می‌گردد‌. نفوذ برف به اعماق سنگ و خاک، سبب تشدید فرآیندهای فرسایشی شیمیایی و مکانیکی شده و آن را بر‌ای فرسایش‌های بعدی مستعد می‌کند‌. آبهای جاری و سیلاب در تخریب و حمل مواد فرسایش یافته نقش مؤثری داشته و بیشترین انتقالات را در سطح حوضه آبریز عهده دارند. (استانداری مازندران- معاونت برنامه‌ریزی، 5،1388)

3-7 سیمای ژئومورفولوژی استان مازندران :
از نظر وضعیت ژئومورفولوژیکی، استان مازندران را می‌توان به سه واحد عمده تقسیم‌بندی نمود.
– واحد ساحلی و جلگه‌ای
– واحد کوهپایه‌ای
– واحد کوهستانی بلند( استانداری مازندران- معاونت برنامه‌ریزی، 1388، 7)

3-8 وضعیت پوشش گیاهی
وجود دریای مازندران در شمال این استان، بارندگی زیاد و شرایط اقلیمی خاص پوشش عظیمی از گیاهان به وجود آمده –از یک طرف دریای مازندران با تمام ذخایر طبیعی اش و از طرف دیگر کوه و دشت و جنگل- منطقه مازندران در طول به دو ناحیه تقسیم می‌‌گردد که عبارتند از :
1- مازندران غربی: شامل جلگه ساحلی باریک و ناحیه کوهپایه‌ای و کوهستانی شامل شهرستانهای نوشهر ، چالوس ، تنکابن و رامسر.
2- ناحیه مازندران شرقی: شامل جلگه بزرگ مازندران و بخش کوهپایه‌ای و کوهستانی آن که مهمترین کانون تجمع جمعیتی منطقه می‌‌باشد.
این استان به علت فراوانی نسبی آب، فرسایش کوه‌‌ها و آبرفت های ناشی از آن و وضعیت خاص آب و هوایی، دارای رودهای متعدد می‌‌باشد که عمده ترین آن‌‌ها صفارود در رامسر، چالک رود، ترک رود، نمک آبرود، لمرا، گرگررود، نسارود، پلنگ آبرود، کاظم رود، تیرم، نشتارود و دوهزار و سه هزار (چشمه کیله) در تنکابن، رودخانه سردآبرود، چالوس، کجور، ماشلک خیررود و امیر رود در منطقه نوشهر و چالوس و رودخانه تمشان در نور، هراز در آمل، رودخانه سجادرود، مسیر رود، بابل رود، کلارود و کاری در بابل، رودخانه تلار رود و سیاهرود در قائم شهر و رودخانه‌های گرماب رود، شورکوه، چشمه معدنی، بالا رود، ناجیم رود، زلیم رود و یلارود در نکا می‌‌باشد.
وجود جنگل های انبوه در ساحل دریای مازندران و دامنه های شمالی البرز، ارتفاعات کوهستانی، اقلیم مساعد و معتدل منطقه هیرکانی، محیطی را به وجود آورده است که اکوسیستم خزرس نامیده شده است‌.
در مناطق کوهستانی در ارتفاعات بالای 2500 متر از سطح دریا به علت سرمای زیاد جنگل وجود ندارد‌. در جنگل های استان انواع گیاهان جنگلی بدین شرح یافت می‌‌شود:
• بلند مازو و ممرز در ارتفاعات میان بند‌.
• آزاد در ارتفاعات متوسط‌.
• انجیلی در ارتفاعات خیلی کم‌.
• توسکا در دره های مرطوب و کناره‌ای جویبارها‌.
• شمشاد که درختچه‌ای همیشه سبز است در برخی از نواحی میان بند‌.
• افرا- نارون (ملج، اوجا)- زبان گنجشک (ون)- شاه بلوط و راش‌.( استانداری مازندران- معاونت برنامه‌ریزی، 1388، 2و 3)

دانشگاه آزاد اسلامی- واحد ساری
عنوان پایان نامه :
نقش و جایگاه مناطق نمونه گردشگری در توسعه
پایدار استان مازندران
عنوان نقشه :
موقعیت استان مازندران در ایران
نام استاد راهنما :
دکتر عباس علیپور
نام استاد مشاور :
دکتر سعید شیرکوند
نام دانشجو :
سیده اعظم موسویان خطیر
تاریخ دفاع :
6/3/1394

نقشه شماره 3-4 وضعیت پوشش گیاهی استان مازندران
ماخذ: طرح جامع سنتز مطا
لعات کشاورزی استان مازندران، 1377
3-9 مشخصات جمعیتی استان مازندران
3-9-1 ترکیب جمعیتی:
به لحاظ تقسیمات سیاسی استان مازندران در سال 1385 از 16 شهرستان، 44 بخش و 113 دهستان تشکیل شده است. سکونت گاه‌های انسانی در این استان شامل 51 نقطه شهری و 3081 آبادی دارای سکنه است. استان مازندران بین سال‌های 1345 تا 1375 مشتمل بر محدوده فعلی استان گلستان نیز بوده است. محدوده این استان در سرشماری‌های 1345، 1355 و 1365 تقریباً ثابت بوده ولی همان طور که جدول زیر نشان می‌دهد، از نظر تقسیمات داخلی تغییرات قابل توجهی داشته است. مهم ترین این تغییرات از این نظر ادغام تعدادی از دهستان‌های این استان و تشکیل دهستان‌های بزرگ تر است. از این نمونه می‌توان از دهستان چهاردانگه هزارجریب در شهرستان ساری نام برد که حاصل ادغام دهستان‌های زارم رود، سوچلما، هزارجریب و رمدان خیل است. تغییر اسامی دهستان‌ها تغییر دیگری است که در بیش تر شهرستان‌ها به وجود آمده است. در آخرین تقسیمات کشوری در سال 1393، این استان شامل 22 شهرستان، 58 شهر، 56 بخش و 129 دهستان می‌‌باشد. قسمت جنوبی این استان کوهستانی بوده و قسمت شمالی آن جلگه‌ای ساحلی می‌‌باشد. شیب استان به طرف شرق می‌‌باشد که به تدریج پس از عبور از استان گلستان به ارتفاعات غربی استان خراسان شمالی منتهی می‌‌گردد. به علت فراوانی نسبی آب و فرسایش کوه ها، آبرفت ناشی از آن در دریا ته نشین شده و جلگه مازندران را تشکیل داده است(سال نامه آماری استان مازندران، 1391، 8).

این مطلب رو هم توصیه می کنم بخونین:   تحقیق با موضوعایالات متحده، قوانین داخل، قوانین داخلی، سازمان جهانی تجارت

جدول3-1 تقسیمات داخلی استان مازندران و تغییرات آن طی سال‌های 93-1345
تقسیمات کشوری
سرشماری

1345
1355
1365
1375
1385
1393
تعداد شهرستان
10
10
15
19
16
22
تعداد بخش
34
35
36
49
44
56
تعداد دهستان
136
125
125
142
113
129
تعداد شهر
23
37
47
51
51
58
تعداد آبادی دارای سکنه
6017
4072
3745
4036
3081

مآخذ: نتایج سرشماری عمومی نفوس و مسکن سال‌های 93-1384

جدول 3-2 مشخصات عمومی شهرستانها براساس تقسیمات کشوری در پایان سال: 1390
تعداد
دهستان
تعداد
شهر
تعداد
بخش
مساحت
( کیلومتر مربع )
شهرستان
122
53
50
4/23756
کل استان
9
4
4
4/3074
آمل
13
7
6
1/1578
بابل
6
3
3
5/246
بابلسر
5
3
2
27/1416
بهشهر
7
4
3
2/1732
تنکابن
4
2
2
5/285
جویبار
6
3
3
3/1597
چالوس
4
2
1
8/729
رامسر
13
3
5
4/3248
ساری
6
4
2
0/2078
سوادکوه
4
3
2
311
عباس آباد
7
2
2
5/458
قائمشهر
4
1
2
2/99
فریدونکنار
4
1
2
23/451
گلوگاه‌
5
2
2
8/262
محمودآباد
5
1
2
9/436
میاندورود
5
1
2
8/1358
نکا
9
5
3
0/2675
نور
6
2
2
5/1716
نوشهر
مأخذ: معاونت برنامه‌ریزی استانداری.

نقشه شماره 3-5 نقشه تقسیمات استان مازندران
ماخذ: عکس از سازمان نقشه برداری کشور

3-9-2 روند تحولات جمعیتی استان:
استان مازندران با جمعیتی معادل 2893087 نفر در سال 1385 حدود 1/4 درصد جمعیت کشور را در خود جای داده است. در گذشته بخش بزرگی از جمعیت این استان همواره در نقاط روستایی ساکن بوده است به طوری که بین 30 استان کشور در سال 1385 پنجمین استان روستانشین به حساب می‌آید. این استان که از نظر اقلیمی، منابع طبیعی و امتیازات اقتصادی اجتماعی شرایط منحصر به فردی دارد، همواره در گروه استان هایی قرار گرفته است که از نظر جمعیتی توسعه یافته تلقی می‌شوند. در سایه نسبتاً بالای توسعه انسانی، مازندران بعد از تهران و در کنار استان گیلان همیشه پایین ترین سطح باروری، بالاترین امید به زندگی در بدو تولد و به تبع سطح پایین باروری کوچک ترین اندازه خانواده و بعد خانوار را داشته است.
( سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی استان مازندران ، 6، 1384)در بین شهرستان‌های استان، بیشترین ضریب شهرنشینی به ترتیب مربوط به شهرستان‌های بهشهر و رامسر به میزان 2/75 و 0/75 درصد بوده و کمترین ضریب شهرنشینی را به ترتیب شهرستان‌های میاندرود و محمودآباد به میزان 0/16 و 3/39 درصد دارا می‌‌باشند. (معاونت برنامه‌ریزی و اشتغال استان مازندران ، 3، 1392)

3-9-3 تراکم جمعیت استان:
در استان بر پایه نتایج سرشماری سال ١٣٧۵، تعداد 5/109 نفر در هر کیلومتر مربع(در نواحی شرقی و غربی به ترتیب 6/121 و 5/74 ) بوده است. به عبارت دیگر در ناحیه شرقی 6/82 درصد از جمعیت استان در 4/74 درصد مساحت آن استقرار داشته اند‌. همان طوری که ملاحظه می‌شود تراکم جمعیتی ناحیه شرقی بیشتر از ناحیه غربی است که این موضوع حاکی از شرایط جغرافیایی ناحیه غربی و کم وسعت بودن جلگه در این ناحیه است‌.( سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی استان مازندران ، 1،1383)

جدول 3-3 خانوار و جمعیت شهرستان‌‌ها برحسب ساکن و غیرساکن: آبان 1390
شهرستان
جمع
ساکن در نقاط شهری

خانوار
جمعیت
خانوار
جمعیت
کل استان
931469
3073943
512233
1682152
آمل
112351
370774
67831
222066
بابل
149363
495472
79837
261733
بابلسر
37856
124323
19079
61984
بهشهر
46126
155247
32732
110945
تنکابن
48875
153940
22688
70523
جویبار
21703
73554
9051
31183
چالوس
37784
122736
19292
62792
رامسر
21906
68323
16475
51256
ساری
145410
478370
91679
299526
سوادکوه
19528
64378
9616
32390
عباس آباد
14579
47591
8001
26179
فریدونکنار
17580
57980
10922
36192
قائمشهر
97574
320741
62623
203741
گلوگاه
11536
38847
5719
19625
محمودآباد
28970
96019
11404
37692
میاندورود
16677
55776
2712
8930
نکا
32635
111944
14795
50680
نور
32487
109281
14341
48531
نوشهر
38529
128647
13436
46184

مأخذ: معاونت برنامه‌ریزی استانداری.

3-9-3-1 جمعیت و متوسط رشد سالانه
طی سا لهای 91-1375 متوسط نرخ رشد جمعیت شهری 4/2 درصد، در مقابل 24/0 درصد کاهش نرخ رشد جمعیت روستایی بوده است. نرخ رشد مثبت نسبتاً بالای جمعیت شهری در مقابل نرخ رشد منفی جمعیت روستایی موجب شده ضریب شهرنشینی که در سال 1375 حدود 6/48 درصد بوده در سال 1391 به حدود 6/56 درصد افزایش یابد. رشد بالای جمعیت شهری طی این سال‌‌ها به دلیل مهاجرت جمعیت روستایی به شهر، الحاق و تبدیل برخی از نقاط روستایی به شهر و نیز وجود جاذبه‌های شهری و تنوع شغلی در مناطق شهری بوده که عقب ماندگی برخی نقاط روستایی و حاشیه‌ای شهرها را نیز درپی داشته است.( دفتر برنامه‌ریزی و اشتغال استان مازندران 91،1392،5)

جدول 3-4 جمعیت و متوسط رشد

دسته‌ها: پایان نامه ها

دیدگاهتان را بنویسید