ویژگی‌های فرهنگی

تفاوت های فرهنگی جزء مسلم فرهنگ ها هستند. از این رو، بخشی از حوزه روانشناسی اجتماعی و روانشناسی بین فرهنگی به بررسی ماهیت این تفاوت ها و قالب های گوناگون می پردازند. در برسیهای« ابعاد مختلف فرهنگی» بعد فرد گرایی-جمع‌گراییکاملابر ادبیات پژوهشی و نظری سیطره دارد( کیمو همکاران، 1994). بر این اساس، بزرگ ترین و عمیق ترین شکافی که مرزهای بین فرهنگی را در گستره ای جهانی از هم جدا می کند و جغرافیای فرهنگی جهان را به حوزه های متمایز و دوگانه بسیار گسترده ای تقسیم می کند، بعد «جمع‌گرایی – فردگرایی» است. در این راستا کشورهای آمریکای شمالی و اروپای شمالی و غربی با فرهنگ فردیت گرا و کشورهای خاورمیانه و آسیایی ( آسیای مرکزی و شرقی) با فرهنگ جمع‌گرایانه، مشخص میشوند(هافستد،1991). فرد در فرهنگ فردیت گرا، دارای یک مسئولیت پذیری و تعهد در قبال مجزا و مستقل شدن، خودمختاری، ثمربخشی و خودکنترلی می باشد. در این نوع فرهنگ جدا از افراد بسیاری از موسسات اجتماعی مثل نظام های آموزشی، قانونی و … به شکل گیری این ایده ها کمک می‌کنند و در جهت تعیین و حمایت از حقوق هر شخص تلاش می‌کنند. مجموعه بزرگی از موسسات و بسیاری از سیاست گزاری های دموکراتیک، آشکارا جهت تامین حقوق و ترجیحات خوددوستدارانه منطقی افراد طراحی شده اند( همان منبع ). در فرهنگ فردگرا، ایده عاملیت ، مجزا بود و بی همتایی فرد در دامنه وسیعی از موقعیت های اجتماعی بازنمایی و بازتولید می شود(هین و دیگران، 1999 ). در مقابلِ استقلال گرایی فرهنگ فردیت گرا، در فرهنگ های جمع‌گرا، یک باور مشترک در وابستگی خود با دیگران وجود دارد. در فضای این نوع فرهنگ، خود، مجزا و خودمختار به نظر نمی رسد و خودِ وابسته اساسا” در جریان روابط، نقش ها و وظایف اجتماعی است که احساس معنا  می کند. افرادی که در این فرهنگ پرورش می یابند، تمایل به یک احساس تعلق به دیگران بویژه دیگرانِ نزدیک در گروه دارند.با توجه به مطالب فوق، درادامه این فصل به تبیین  ابعاد فردگرایی- جمع‌گرایی در ارتباط با جوامع، خانواده، مدرسه،دولت وعقایدپرداخته می‌شود.   فرد گرایی وجمعگرایی در جوامع      بعد فردگرایی و قطب مقابل آن یعنی جمع‌گرایی بعد از بعد فاصله قدرت ، دومین بعد فرهنگ ملی در یک جامعه در نظر گرفته می شود. فردگرایی به جوامعی اطلاق می شود که روابط بین افراد بسیار سست می باشد واز هر فرد انتظار می رود صرفاً به فکر خود و خانواده اش باشد. در مقابل، جمع‌گرایی جمع‌گرایی در جوامعی رواج دارد که افراد از بدو تولد در گروه‌ هایی قوی ومتحد جای می ‌گیرند و در تمامی طول عمرشان از آن‌ها در ازای وفاداری که به گروهدارند، حمایت می‌ شوددر جوامع جمع‌گرا تعریف خود اساسا به معنی عضویت گروهی است نه بر حسب اینکه من چه کسی هستم(هافستد،2001).

این مطلب رو هم توصیه می کنم بخونین:   تئوری های مربوط به افشای اختیاری
دسته‌ها: مقاله