منبع پایان نامه درباره
ترکیب بدنی، آنتروپومتریک، استعدادیابی، فیزیولوژی پایان نامه ها

کشورها هیچگونه مبنای علمی برای استعدادیابی افراد در رشتههای مختلف ورزشی وجود ندارد و کلیهی ورزشکاران براساس روش طبیعی وارد یک رشته ورزشی شدهاند.
یوسفی (1382) در طرح پژوهشی خود به توصیف وضع موجود و تدوین شاخصهای استعدایابی در رشته کشتی پرداخت. از طریق پرسشنامه محقق ساخته به نطر سنجی از 60 مربی در دو زمینهی مسائل اجرایی استعدادیابی و شاخصهای مورد نظر آنها پرداخت. که شش عامل مهم از دیدگاه مربیان عنوان شدند که عبارتند از : عضلانی بودن، داشتن شانههای پهن، قدرت، سرعت، رقابتجویی و هوش تکنیکی.
احمد فرخی درسال 1384 در رشته بدمینتون پژوهشی را انجام داد. در این پژوهش از نظر سنجی در تلفیق با آزمون های علمی با هدف تدوین شاخصهای استعدادیابی در بدمینتون استفاده شد. بدین منظور دو فعالیت مستقل ولی در یک راستا و مکمل یکدیگر انجام گرفت. در قسمت اول از 154 نفر از مسئولان، مربیان و ورزشکاران رشته بدمینتون توسط سه پرسشنامه نظر سنجی به عمل آمد تا بر اساس نظر آنان وضعیت موجود استعدادیابی و شیوههای مطلوب آن و مهمترین ویژگیهای زیست سنجی، قابلیتهای حرکتی، ظرفیت روانشناختی و شاخصهای مهارتی شناسایی گردد. در قسمت دوم شاخصهای مذکور توسط اجرای آزمونهای مختلف در سه گروه ورزشکاران نخبه، غیر نخبه و نیمه ماهر که جمعاً 38 نفر بودند در یک فعالیت میدانی مورد مطالعه قرار گرفت. از نظر مربیان مناسبترین سن شروع فعالیت تخصصی 10تا 12 سال است. در قسمت شاخصها، نتایج مشترک بین نظر سنجی و فعالیت میدانی نشان داد که اگرچه محیط ساعد، محیط ساق پا و عرض زانو از مهمترین عوامل پیکرسنجی مرتبط با عملکرد موفقیت آمیز در این رشته هستند ولی محیط ساق پا پیشگوی معنی دار تمیز ورزشکاران است. در قابلیتهای حرکتی عامل استقامت قلبی-تنفسی نقش اساسی دارد و مهمترین پیشگو میباشد. در ظرفیت روانشناختی دو عامل تمرکز و اعتماد به نفس نقش بسزایی داشته و تنها تمرکز پیشگوی معنی دار در تمیز ورزشکاران میباشد. اما در شاخصهای مهارتی هم گرایی قابل ملاحظهای بین نتایج به دست نیامد.
گائینی و همکاران (1385) تحقیقی تحت عنوان ارتباط شاخصهای روانی استعدادیابی در رشته شنا با عملکرد سرعتی و استقامتی شناگران زبده کشور انجام داد. جامعه آماری تحقیق مذکور را 47 نفر از شناگران پسر منتخب سراسر کشور و 48 نفر از متخصصان ورزش شنا و مربیان ملی و زبده کشور تشکیل دادند که به منظور تعیین ارتباط بین شاخصهای آمادگی روانی ( انگیزش، کنترل احساسات، تمرکز و اعتماد به نفس) با رکورد شنای سرعتی و استقامتی، شناگران زبده از پرسشنامه آمادگی روانی استفاده کردند. برای آگاهی از نطر مربیان برجسته و مربیان تیمهای ملی شنا پیرامون از پرسشنامهای حاوی 43 سؤال استفاده شد. از دیدگاه مربیان و متخصصین رشتههای ورزشی شنا، بین سازههای مذکور با موفقیت در شنای سرعتی و استقامتی، ارتباط نیرومندی وجود دارد و این سازهها، تأثیر بسزایی در موفقیت شناگران دارند.
متشرعی و همکاران (1388) به تدوین هنجار توانائیهای زیست حرکتی، ویژگیهای بیوانرژیک و مهارت های ذهنی بازیکنان نخبه مرد و زن بدمینتون کشور پرداخت. 35 بازیکن نخبه مرد و 35 بازیکن نخبه زن بدمینتون، مجموعاً 70 نفر، از میان تیم های ملی و باشگاههای لیگ برتر و به صورت نمونه گیری هدفدار، انتخاب شدند. در بخش توانائیهای زیست حرکتی 10 توانایی : قدرت انفجاری اندام تحتانی، قدرت انفجاری اندام فوقانی، قدرت عضلات خم کننده انگشتان، انعطاف پذیری عضلات همسترینگ و عضلات باز کننده تنه، سرعت شتابگیری، سرعت عکس العمل، چابکی، استقامت عضلانی کمربند شانه و استقامت عضلانی تنه ، در بخش ویژگیهای بیوانرژیک، 3 عامل توان هوازی، توان بی هوازی بی لاکتیک و توان بی هوازی با لاکتیک و در بخش مهارت های ذهنی، 12 مهارت : اعتماد به نفس، هدفگزینی، تعهد، واکنش به استرس، کنترل ترس، آرمیدگی، نیروبخشی، تمرکز، بازیافت تمرکز، تمرین ذهنی، تصویر سازی و طرح مسابقه، مورد ارزیابی قرار گرفت.
با استفاده از شاخصهای آمار توصیفی (میانگین و انحراف استاندارد) و نقاط درصدی، جدول هنجار بازیکنان در هر یک از آزمونهای مهارت های ذهنی، توانائیهای زیست حرکتی و ویژگیهای بیوانرژیک، ترسیم شد. سپس براساس هنجار درصدی بدست آمده و براساس مقیاس رایج لیکرت، دسته بندی عملکرد بازیکنان در هر آزمون، به یکی از طبقه های ضعیف، زیر متوسط، متوسط، بالای متوسط و عالی، صورت گرفت. یافته های تحقیق نشان داد که بازیکنان نخبه بدمینتون کشور در بخش توانائیهای زیست حرکتی در قدرت انفجاری اندام تحتانی، انعطاف پذیری عضلات همسترینگ و عضلات بازکننده تنه، سرعت شتابگیری و چابکی ، در بخش ویژگیهای بیوانرژیک در دو عامل توان بی هوازی بی لاکتیک و توان هوازی و در بخش مهارت های ذهنی در مهارتهای : واکنش به استرس، کنترل ترس، تمرکز و بازیافت تمرکز، ،از امتیازات و مقادیر هنجار پایین و نسبتاً ضعیفی برخوردار هستند که نیازمند توجه، بازنگری و طراحی تمرینات اختصاصی در جهت توسعه و بهبود این عوامل می باشند.
به غیر از طرحهای پژوهشی مذکور، تحقیقاتی دیگری هم هستند که به شناسایی یا توصیف عوامل پرداخته اند که در ادامه به طور مختصر شرح داده شده اند:
سلیمی آوانسر، بارانچی و کنشلو (1393)، نیمرخ آمادگی جسمانی، آنتروپومتریکی و ترکیب بدنی بازیکنان نوجوان تیم ملی والیبال ایران را بررسی کردند 40 بازیکن نوجوان حاضر در اردوی آماده سازی تیم ملی . نمونه آماری ا
ین تحقیق را تشکیل دادند. فاکتورهای قابل سنجش شامل: فاکتورهای ترکیب بدنی (وزن، شاخص توده بدنی (BMI)، نسبت دور کمر به باسن (WHR)، درصد چربی و توده عضلانی)، شاخصهای آنتروپومتریکی شامل: محیطها (کمر، باسن، شکم، ساعد، بازو، ران، ساق)، قطرها (مچ دست، آرنج، زانو)، طول ها (قد ایستاده، ارتفاع قابل دسترس، دو دست، کف دست، ساعد، ساق، ران)، متغیرهای فیزیولوژیک و آمادگی جسمانی شامل ضربان قلب، فشارخون، نرخ متابولیکی پایه ،(BMR)، پرش طول، کشش از بارفیکس، درازونشست، دو 20 متر سرعت، چابکی 4 × 9 متر، پرش اسپک، پرش دفاع، توان بیهوازی ) با استفاده از آزمون ارگوجامپ 15 ثانیه)، طرفیت هوازی (آزمون دو 2400 متر)، توان انفجاری (آزمون پرش عمودی) و انعطافپذیری (آزمون انعطاف تنه به جلو) اندازهگیری شدند. بین پرش دفاع و اسپک با طول قامت و ارتفاع قابل دسترس همبستگی منفی معنادار و با پرش طول و انعطاف پذیری همبستگی مثبت معناداری دیده شد. همچنین نتایج پژوهش، کاهش میانگین قد و ارتفاع اسپک و دفاع را نسبت به میانگین نوجوانان تیم های برتر جهان نشان داد.
رجبی و همکاران (1388) به توصیف نیمرخ جسمانی و مهارتی بازیکنان نخبهی جوان و بزرگسال بسکتبال ایران پرداخت. آزمودنی شامل 67 نفر بسکتبالیست در رده سنی بزرگسالان و 50 نفر بسکتبالیست در رده سنی جوانان در این پژوهش شرکت کردند. مجموع ضخامت چربی زیرپوستی هفت نقطهای، درصد چربی، آزمونهای سیمو، لمس خطوط، پرش عمودی با یک قدم دورخیز، پرس سینه، جابه جایی دست، دوی 20 یارد رفت و برگشت، دوی سرعت 30 یارد و دوی 300 سارد به منظور ارزیابی آمادگی جسمانی و از آزمونهای تخصصی سه گام چپ و راست، پاس سنه با دو دست، دریبل ایفرد و شوت از نقطهی پنالتی برای ارزیابی قابلیتهای مهارتی رشتهی بسکتبال استفاده شد. نتایج نشان داد که تیم بزرگسالان از درصد چربی بالایی برخوردار است و هر دو رده سنی در آزمون پرش عمودی و دوی 300 یارد در سطح خوبی قرار ندارند.
پرتو، قراخانلو و علی نژاد. (1384) به بررسی نیمرخ ترکیب بدنی، فیزیولوژیکی و آنتروپومتریکی بازیکنان نخبه فوتسال ایران پرداخت. 44 بازیکن حاضر در تیم ملی و بازیکنان لیگ برتر فوتسال ایران جامعه آماری تحقیق را تشکیل داند. از ویژگیهای ترکیب بدنی: قد، وزن، درصد چربی بدن، BMI و از ویژگیهای آنتروپومتریکی: دور و طول ران، دور و طول ساق پا، قد نشسته، طول اندام تحتانی و از ویژگیهای فیزیولوژیکی: توان هوازی (آزمون 20 متر شاتل ران)، توان بی هوازی (آزمون پرش سارجنت)، سرعت(دوهای 10 متر و 20 متر)، چابکی (آزمون ایلی نویز) و انعطافپذیری (خمش به جلو اندازهگیری شد. نتایج حاصل از پژوهش نشان داد که بازیکنان نخبه فوتسال ایران از نظر نیمرخ فیزیولوژیکی با بازیکنان دیگر رشتهها و همچنین در مقایسه با بازیکنان کشورهای دیگر، در سطح پایینتری قرار داشت. همچنین نیمرخ ترکیب بدنی آزمودنیها نشان داد که بازیکنان مورد مطالعه، دارای قد و وزن متوسط هستند.

این مطلب رو هم توصیه می کنم بخونین:   پایان نامه با موضوعطرح پژوهش، اشاعه اطلاعات، ابزار پژوهش

2-4-6 تحقیقات خارج از کشور
گابت145 و همکاران (2006) در پژوهشی در استعدادیابی در والیبال از یک برنامه تمرینی ترکیبی تکنیکی و ساختاری مربیگری به همراه روشهای مهارت محور برای نوجوانان 14 ساله به مدت 8 هفته اجرا کردند. این مهارتها به منظور بهبود تکنیکهای سرویس، دفاع، پاس، اسپک و نشستن زیر توپ طراحی شده بود. نتایج حاکی از افزایش دقت در مهارتهای اسپک، نشستن زیر توپ و پاس بودند. تکنیک اسپک و پاس نیز پس از 8 هفته بهبود یافته بود. همچنین پیشرفت فاکتورهای دوی سرعت و چابکی نیز پس از تمرین قابل ملاحظه بودند. این یافتهها نشان میدهند که تمرینات مهارت محور باعث افزایش دقت و بهبود تکنیک در مهارتهای پاس اسپک و نشستن زیر توپ میشود.
گابت و همکاران (2007) در تحقیق خود به این موضوع پرداختند که آیا نتایج آزمونهای مهارتی، آنتروپومتریکی و فیزیولوژیکی میتواند بین بازیکنان نوجوان والیبال با سطوح مختلف توانایی تمایز ایجاد کند. 28 بازیکن نوجوان (با میانگین سن 5/15 سال) برای انتخاب در یک برنامه استعدادیابی والیبال به رقابت پرداختند. یک تحلیل تمایزی روی بازیکنان انتخاب شده و انتخاب نشده برگزار شد. نتایج این مطالعه نشان داد که نتایج آزمون مهارت تخصصی توانست بین بازیکنان انتخاب شده و انتخاب نشده تمایز ایجاد کند اما اطلاعات آنتروپومتریکی و فیزیولوژیکی نتوانست. از اینرو برنامه مهارتی در انتخاب والیبالیستها کارآمدتر به نظر میرسد. یافتههای این پژوهش همچنین بر اهمیت توسعه تکنیک پاس و سرویس والیبالیستهای جوان تأکید دارد.
بایوز146 و همکارانش (2006) تفاوتهای آنتروپومتریکی، ترکیب بدنی و نوع پیکری زنان نخبه در رشتههای بسکتبال، والیبال و هندبال را در لیگ دسته یک یونان مورد بررسی قرار دارند. نتایج حاکی از آن بود که والیبالیستها نسبت به سایر بازیکنان از قد بلندتر و درصد چربی کمتری برخوردار بودند.
پیون147 (2014) به شناسایی استعداد در ورزشکاران جوان رشتههای جودو، کاراته و تکواندو پرداخت. 15کاراته کا، 29 تکواندوکار و 21 جودوکار آزمودنی این تحقیق بودند. آزمودنیها 5 آزمون آنتروپومتریکی (قد، قد در حالت نشسته، وزن بدن، درصد چربی بدن و BMI)، 6 آزمون عملکرد جسمانی (انعطافپذیری، قدرت انفجار پا، قدرت استاتیک، حداکثر سرعت دویدن در 5 و 30 متر و درازو نشست) و 3 آزمون هماهنگی حرکتی (تعادل وارونه، پرش و حرکت از پهلو) را انجام دادند
الفریک148 و همکاران (2004) به تعیین ارتباط بین ویژگیهای چندبعدی و سطح عملکرد در بازیکنان مستعد هاک
ی پرداختند. این محققان 38 بازیکن نخبه (با میانگین سن 13.2 ) را با 88 بازیکن زیر نخبه (با میانگین سن 14.2) در ویژگیهای آنتروپومتریکی، فیزیولوژیکی، تکنیکی، تاکتیکی و روانی مقایسه کردند. تحلیل چندمتغیره نشان داد که بازیکنان نخبه امتیازات بهتری نسبت به بازیکنان زیر نخبه در متغیرهای تکنیکی (دریبل در مسیر رفت و برگشت و مسیر سرعت )، تاکتیکی (تاکتیک عمومی، تاکتیک در زمان تصاحب توپ، تاکتیک در زمان عدم تصاحب توپ )، و روانی (انگیزش) متمایزترین متغیرها عبارت بودند از تاکتیک در زمان مالکیت توپ، انگیزش و عملکرد در دریبل رفت و برگشت. همچنین بازیکنان نخبه از میانگین سنی کمتری برخوردار بودند. محققان پیشنهاد میکنند که در راهنمایی بازیکنان جوان به سطوح بالا باید توجه بیشتری به کیفیتهای تاکتیکی، انگیزش و مهارتهای تکنیکی خاص معطوف شود.
بر خلاف اکثر پژوهشها در این حیطه که از روش مقطعی استفاده کرده اند، الفریک و همکاران (2007) در تحقیقی با استفاده از

دسته‌ها: پایان نامه ها

دیدگاهتان را بنویسید