مشاغل گوناگون نشان دادند که رضایت شغلی افراد ، علاوه بر افزایش کیفیت کار آنان موجب سلامتی روانی و جسمانی آنان نیز می شود.
5- پیرون ، دواردوبارن (1999) طی پژوهشی که بر روی یک نمونه 88 نفری انجام دادند نتیجه گرفتند که افراد دارای گرایش های روان رنجوری و روان پرشی در مقایسه با افراد سالم از نظر روانی در ارتباط با خرده مقیاس های رضایت شغلی ،‌ شامل سرپرستی ، ترفیعات ، حقوق همکاران و ماهیت کار از رضایت و خشنودی برخوردارند.

فصل سوم : « روش تحقیق »
مقدمه
از کودکی در گوش ما خوانده اند که وقت طلاست و به گمان خویش ذهن ما را نسبت به زمان و چگونگی مصرف آن حساس و هوشیار ساخته اند ، غافل از اینکه طلا را هم می توان ذخیره کرد و هم می توان دوباره بدست آورد در حالی که زمان را نه می توان دوباره بدست آورد و نه ذخیره کرد.اگر بپذیرم که زمان به عنوان اصلی ترین سرمایۀ بشری نیازمند به مدیریت کردن و اداره کردن در راستای تحقق اهداف است ، باید در جستجوی روش ها و فنونی برآمد که با استفاده و بکارگیری آنها امکان مدیریت بهتر زمان فراهم آید.زمان با ارزش ترین منبعی است که در اختیار انسان ها قرار دارد زیرا تمامی منبع دیگر به شرط وجود زمان ارزش می یابد. (خاکی 1378)
اشتغال برای ادامه زندگی و بقای جامعه ضرورتی اجتناب ناپذیر است.زندگی هر فرد از طریق کارکردن تأمین می شود.رضایت شغلی یکی از عوامل بسیار مهم در موفقیت شغلی است.رضایت شغلی عاملی است که باعث افزایش کارایی و نیز احساس رضایت فردی می گردد.هر کارفرما به نوعی درصد افزایش رضایت شغلی در کارکنان مؤسسه خود می باشد.محققان دیدگاه های مختلفی نسبت به رضایت شغلی دارند بر اثر عوامل متعددی حاصل می شود.رضایت شغلی که نوعی احساس مثبت فرد نسبت به شغلش می باشد زائیده عواملی نظیر شرایط محیط کار ، استفاده بهینه از زمان ، روابط حاکم بر محیط کار و عوامل فرهنگی و… بستگی دارد که در این پژوهش عامل استفاده بهینه از زمان را بر روی رضایت شغلی مورد بررسی قرار می دهیم.
جمعیت هدف:جمعیت هدف عبارت است از کلیه کارکنان استانداری زنجان.
روش نمونه برداری و حجم نمونه:تعداد نمونه شامل 50 نفر از کارکنان استانداری زنجان که به روش نمونه گیری تصادفی ساده انتخاب شدند.
ابزار اندازه گیری:
1- استفاده از پرسشنامه استفاده بهینه از وقت
2- آزمون رضایت شغلی
می باشد که از این دو نوع تست برای انجام پژوهش استفاده نموده ام.

1- پرسشنامه استفاده بهینه از وقت:
مقدمه:
« اگر می خواهید کاری درست و سریع انجام گیرد ، آن را به فردی پرکار بسپارید.» این یک ضرب المثل است قدیمی که حقایق فراوانی در خود نهفته دارد.اما چگونه چنین چیزی ممکن است؟
یک فرد پرکار فردی است که همیشه سرش شلوغ است و انسان تصوّر می کند او آخرین فردی است که بتواند برای انجام کاری دیگر وقت پیدا کند.کلید درک این به اصطلاح معما از عبارت « پیدا کردن وقت » میسر است.افراد پرکار و موفق نیازی به پیدا کردن وقت ندارند ، آنان می دانند از آن بهره مندند و صرفاً از آن بهره می گیرند.اما پرکاری داریم تا پرکاری.همه ما افرادی را می شناسیم که از فرط مشغله از نفس افتاده اند،‌با شتاب از سویی به سوی دیگر می روند و ظاهراً هم به جایی نمی رسند.مشکل آنان این است که وقت کم می آورند و درک نمی کنند که اگر می دانستند چگونه از وقت خود استفاده کنند هرگز وقت کم نمی آوردند.آیا شما می دانید چگونه از وقت خود استفاده کنید؟چند ساعت از وقت خود را هدر می دهید و چند ساعت از آن مورد استفاده بهینۀ شما قرار می گیرد؟آیا روزها برایتان بسیار کوتاه یا بس طولانی است.
این پرسشنامه استفاده بهینه از وقت به ما نشان می دهد که آیا از وقت خود استفاده بهینه داریم یا نه؟
روش اجرا:
این پرسشنامه دارای 30 سئوال سه گزینه ای می باشد که افراد با خواندن سئوالات پاسخ را در پاسخنامه با انتخاب گزینۀ مورد نظر علامت می زنند.
تحلیل و نمره گذاری:
آیا برای آزمودنی زمان با سرعت یا به کندی می گذرد؟استفاده مطلوب از زمان یک هنر واقعی است.افراد با پاسخ دادن به سئوالات و نوشتن آن در پاسخنامه ما می توانیم از روی پاسخنامه آن را مورد بررسی قرار دهیم.در هر سئوال هر کدام از گزینه ها به تناسب سئوال دارای امتیازات 5 و 3 و 1 می باشد.بعد از نمره بندی، امتیازات را جمع می زنیم.امتیازات آزمودنی بین 30 – 140 می باشد و این نشانۀ این است که آیا زمان در کنترل آزمودنی است یا آزمودنی بردۀ زمان می باشد.
– در تحلیل کلی می بینیم که اگر فرد امتیازاتش 50 – 30 باشد کنترل زمان وی به این صورت می باشد:
وی از جمله بردگان زمان می باشد.زمان موجب نگرانی او می شود و شاید حتی تمام افکار آزمودنی را به خودش مشغول کرده است.متأسفانه این افراد همیشه به دنبال «پیدا کردن وقت» برای نظم بخشیدن به زندگی خود هستند.
– گروه دوم افرادی هستند که امتیازشان بین 70 – 51 می باشد.اینها نگرانی زیادی دربارۀ زمان دارند و نمی دانند چگونه از آن استفاده کنند و آنها افرادی هستند که در کار شتاب دارند و اکثراً دچار اشتباهات احمقانه می شوند و همچنین وقت بیشتری برای اشتباهات خود صرف می کنند و آنها نیازمند شکیبایی هستند.
– گروه سوم افرادی می باشند که امتیاز آنها بین 95 – 71 می باشد.امتیاز آنها متوسط می باشد.آنها زیاد سخت نمی گیرند و فرد عجولی نیستند و اغلب وظایف خود را با موفقیت انجام می دهند.هرچند که بهره وری بالایی ندارند اما این امر هم خیال او را نمی آزارد.
– گروه چهارم افرادی هستند که امتیازشان 120 – 96 می باشد مطمئناً این افراد می دانند که چگونه از وقت خودشان استفاده کنند.آنها ذهن سازمان یافته ای دارند و آنها می دانند که استفاده صحیح از زمان چه مزایایی برای آنها دارد.
– گروه پنجم افرادی می باشند که امتیاز آنها بیش از 120 می باشد.این افراد افرادی هستند که زمان کاملاً مطیع ارادۀ آنهاست.متأسفانه وسواس آنها درباره وقت و اهمیتی که به این موضوع می دهند از آنها یک برده می سازد و آنها دچار اضطراب می شوند.در حقیقت این است که آنها به جای کنترل زمان،با تیک تاک لحظه ها،مسابقه گذاشته اند.
2- آزمون رضایت شغلی:
مقدمه:
صد سال پیش مردم دربارۀ کار آیندۀ خود حرفی برای گفتن نداشتند.اکثر آنها فاقد تحصیلات بودند و بیسوادی چنان شایع بود که تنها مشاغل دستی یا کارهای غیر تخصصی در دسترس آنان قرار گرفت.عوامل جغرافیایی نیز در این امر دخیل بود.برای مثال اگر در روستا زندگی می کردند به کارهای کشاورزی می پرداختند ، اگر نزدیک دریا زندگی می کردند احتمالاً در ارتباط با ماهی و ماهیگیری فعالیت می کردند و اگر در شهر زندگی می کردند پس ماندۀ کارهای صنعتی را در دست می گرفتند.اما این تصور در قرن بیستم دگرگون شده است.اکنون با در نظر گرفتن امکان جابجایی بیشتر و فرصت های تحصیلی برای همه ، درصد بیشتری از مردم درباره نحوه زندگی و چگونگی کسب نان روزانۀ خود حق انتخاب دارند.
اما روانشناسان از مدت ها پیش به این نکته توجه داشته اند که افراد نه تنها از نظر هوشی متفاوت هستند بلکه هر یک استعداد و شایستگی گوناگون برای مشاغل مختلف دارد.با در نظر گرفتن این امر ، آزمون هایی طراح گردیده تا افراد با استفاده از آنها شغل مناسب خود را بیابند.البته استفاده از چنین آزمون هایی،محدودیت هایی نیز دارد و باید تحت نظر متخصصان آزموده انجام گیرد و به همین دلیل برای خودآزمایی مناسب نیستند.لیکن درتعیین تناسب شغل با خصوصیات افراد ، عوامل دیگری غیر از شایستگی و قابلیت وجود دارند.
این پرسشنامه دارای 30 سئوال سه گزینه ای می باشد (الف – ب – ج) و افراد باید پاسخ گزینه ها را در پاسخنامه علامت بزنند.
تحلیل و نمره گذاری:
هر سئوال به تناسب گزینه ها دارای امتیازات می باشد 5 – 3 – 1 .بعد از نمره گذاری ، امتیازات را با هم جمع می کنیم.امتیاز آزمودنی ها باید در دامنه وسیعی بین 30 تا 195 باشد.به عنوان یک قاعده کلی ، هرچه امتیاز وی بالاتر باشد از کار خود رضایت بیشتری خواهد داشت.
– گروه اول 50 – 30 : رضایت شغلی بسیار پایین را نشان می دهد.این نشان دهندۀ این است که افرادی که در این گروه قرار دارند از شغل خویش راضی نیستند و این افراد باید به دنبال لذتبخشی در جایی دیگر باشند.

این مطلب رو هم توصیه می کنم بخونین:   مقاله رایگان درباره ارزش اطلاعات، توسعه دانش، کسب و کار
دسته‌ها: No category

دیدگاهتان را بنویسید